นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา สำหรับนักศึกษาหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย ชั้นปีที่1 มหาวิทยาลัยสวนดุสิต วิทยาเขตสุพรรณบุรี

บทเรียน E-Learning เรื่อง นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา สำหรับนักศึกษาหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย ชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยสวนดุสิต วิทยาเขตสุพรรณบุรี

E-Learning on Innovation and information Technologies in Education for Students In Early Childhood Education Suan Dusit University Suphanburi Campus

 

*ดร.ฉัตรชัย บุษบงค์

หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต วิทยาเขตสุพรรณบุรี

 

บทคัดย่อ

            การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาบทเรียนอีเลิร์นนิง เรื่อง นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา ชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ศูนย์สุพรรณบุรี ให้มีประสิทธิภาพไม่ต่ำกว่าเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อหาค่าดัชนีประสิทธิผลของบทเรียนอีเลร์นนิงที่พัฒนาขึ้น 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการเรียนด้วยบทเรียนอีเลิร์นนิงที่พัฒนาขึ้น 4) เพื่อศึกษาความคงทนในการเรียนรู้หลังเรียนด้วยบทเรียนอีเลิร์นนิง ระหว่างสอบหลังเรียนกับผ่านไปแล้ว 1 เดือน การดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 การพัฒนาบทเรียนอีเลิร์นนิง ระยะที่ 2 ทดลองใช้บทเรียนอีเลิร์นนิง กลุ่มเป้าหมาย เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1 หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ศูนย์สุพรรณบุรีแยกเป็น 2 กลุ่ม คือ 1) กลุ่มทดลองเครื่องมือ จำนวน 10 คน ซึ่งจำแนกเป็นการทดลองรายบุคคล จำนวน 3 คน และทำการทดลองกลุ่มย่อย 7 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง ให้ได้นักศึกษาเรียน เก่ง ปานกลาง อ่อน 2) กลุ่มทดลอง จำนวน 54 คน นำไปทดลองหาประสิทธิภาพ ประสิทธิผล ความพึงพอใจ และความคงทนในการเรียนรู้ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) บทเรียนอีเลิร์นนิง เรื่อง สื่อและเทคโนโลยีทางการศึกษา ที่สร้างขึ้น 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของบทเรียนอีเลิร์นนิง 3) แบบประเมินคุณภาพบทเรียนอีเลิร์นนิงสำหรับผู้เชี่ยวชาญ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิจัยคือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที

 

คำสำคัญ: บทเรียนอีเลิร์นนิง สื่อและเทคโนโลยีทางการศึกษา นักศึกษาหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย

 

Abstract

* ผู้ประสานงาน (Corresponding Author)

e-mail: chatchaikai@hotmail.com

 

                        The objectives of this study were to: 1) Develop an e-Learning lesson on media and education Technology  to meet the 80/80 efficiency criterion, 2) Determine the effectiveness index of the e-Learning lesson, 3) Investigate students’ satisfaction towards the e-Learning lesson, and 4) Study learning retention one month after completing the course from the e-Learning lesson. The research procedure was divided into two phases. The first phase develops an e-Learning. The second Phase trial e-Learning Lesson.  The target group is a first year undergraduate student in Early Childhood Education SuanDusit University Suphan Buri Campus was divided into 2 groups: 1) experimental group of 10 persons, classified as 3 individual experiments and 7 subgroups. 2) The experimental group was 54 students. The experiment was conducted to find out the effectiveness, effectiveness, satisfaction and retention of learning. The research instruments were 1) the e-learning courseware on Media  and Educational Technology for Students in Early Childhood Education Suan Dusit University  Suphanburi  Campus 2) an achievement test 3) Exercises between classes; 4) a quality assessment of courseware content; 5) an educational technology quality evaluation form of the developed courseware and 6) a questionnaire used to explore students’ satisfaction. The statistics used in this current research were means, percentages, and standard deviations and t-test dependent samples.

 

 

Keywords: E-Learning Lessons, Media and Educational Technology, Students in Early Childhood Education

 

บทนำ    

การจัดการศึกษาทุกระดับ และทุกระบบการศึกษา ได้นำเอาเทคโนโลยีการศึกษาบูรณาการ เพื่อแก้ปัญหาและเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนการสอน เทคโนโลยีการศึกษานับวันจะเพิ่มความจำเป็น และความสำคัญยิ่งขึ้น การใช้เทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับด้านการศึกษานั้นสำคัญมาก ด้านของการเรียนการสอนเกิดความสะดวกรวดเร็วมากขึ้น ไม่ว่าจะอยู่ที่ได้ ก็ตามสามารถที่จะติดต่อสื่อสารกันได้ทันที จึงมีการนำเทคโนโลยีด้าน ICT เข้ามาใช้ให้เป็นประโยชน์ในการเรียนการสอนได้เป็นอย่างดี และการติดต่อสื่อสารดังกล่าว ติดต่อผ่านระบบเครือข่าย เรียกว่า อินเทอร์เน็ตเป็นแหล่งความรู้ที่มีขนาดใหญ่ มีข้อมูลมากมายมหาศาล ข้อมูลเหล่านี้สามารถนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์กับการเรียนการสอนได้ และอินเทอร์เน็ตจึงกลายเป็นเครื่องมือที่สำคัญในกระบวนการเรียนการสอนตลอดจนการเรียนรู้ซึ่งผู้เรียนสามารถใช้เสริมการเรียนรู้ได้ในการเรียนการสอนในห้องเรียน บทเรียน E-Learning เพื่อพัฒนาการจัดการเรียนการสอน เรื่อง นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา สำหรับนักศึกษาหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย ชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ศูนย์สุพรรณบุรี จะเป็นนวัตกรรมการเรียนการสอนที่จะเป็นต้นแบบของการจัดการเรียนการสอนบนอินเทอร์เน็ตในรายวิชาอื่น ๆ ต่อไปในอนาคต

 

เนื้อเรื่อง

จากสภาพการเรียนการสอนในยุคปัจจุบันนั้น เทคโนโลยีสารสนเทศได้เข้ามามีบทบาทเป็นอย่างมากไม่ว่าจะป็นด้านของผู้เรียนที่ต้องอาศัยเทคโนโลยีเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของการเรียนการสอนในยุคปัจจุบันทีผู้เรียนนั้นจำเป็นที่จะต้องใช้เทคโนโลยีเหล่านั้นให้เกิดประโยชน์สูงสุดเพื่อที่จะให้ผู้เรียนนั้นเกิดการเรียนรู้ได้ด้วยตนเองส่วนผู้สอนนั้นก็จำเป็นจะต้องเรียนรู้และพัฒนาตนเองให้ก้าวทันกับเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงไป และสารถนำเทคโนโลยีสารสนเทศเหล่านี้มาเป็นฐานความรู้เพิ่มเติมให้กับตนเองและใช้เทคโนโลยีสารสนเทศที่มีให้เกิดประโยชน์สูงสุดเช่นกัน

ผู้วิจัยได้รับมอบหมายการสอนในรายวิชา นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา รหัสวิชา 1031206 ซึ่งปัญหาที่เกิดขึ้นในกระบวนการเรียนรู้ ผู้สอนนั้นมักจะใช้วิธีการจัดการเรียนการสอนแบบเดิม เช่น การบรรยาย การสาธิต ซึ่งการจัดการเรียนการสอนแบบเดิมทุกครั้ง นั้นก็จะทำให้ผู้เรียนนั้นรู้สึกซ้ำซาก เบื่อหน่าย เข้ามาเรียนกี่ครั้งก็ต้องนั่งจดและคอยทำตามทุกครั้งไป  ผู้เรียนไม่สามารถที่จะเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมการเรียนการสอนในครั้งนั้น ๆ ได้ ก็ทำให้ไม่อยากเรียน และเบื่อหน่ายการเรียนในรายวิชานี้ในที่สุด อีกทั้งด้านของสื่อการเรียนการสอน ผู้สอนขาดทักษะของการใช้สื่อการเรียนการสอน และทักษะของการสร้างสื่อขึ้นมาเพื่อประกอบการจัดการเรียนการสอน การที่จะจัดกิจกรรมการเรียนการสอนให้ผู้เรียนนั้นเกิดการเรียนรู้ได้ และสามารถเรียนอย่างมีความสุขนั้นสิ่งที่จำเป็นและสำคัญอย่างหนึ่งก็คือ สื่อที่นำมาใช้ประกอบการเรียนการสอนจะต้องสามารถเร้าความสนใจของผู้เรียนได้เป็นอย่างดี จากสภาพปัญหาดังกล่าว คณะผู้วิจัยจึงคิดหาวิธีการสอนและสื่อการเรียนการสอนที่เหมาะสม และเน้นการเรียนการสอนที่ผู้เรียนนั้นเป็นสำคัญมากขึ้น และให้ผู้เรียนนั้นเรียนรู้อย่างมีความสุข และสนุกกับการเรียนรู้ และสามารถใช้เทคโนโลยีสารสนเทศให้เกิดประโยชน์ ในการวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยได้ศึกษาแนวคิดเชิงทฤษฎี และได้นำเสนอตามหัวข้อ ดังต่อไปนี้

อีเลิร์นนิง เป็นการเรียนรู้ผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ที่ผู้เรียนจะเรียนรู้ด้วยตนเอง ตามความสามารถ และความสนใจ โดยมีปฏิสัมพันธ์กับผู้เรียนและใช้แหล่งข้อมูลดิจิตัลที่หลากหลายพร้อมกับสื่อการเรียนรูปแบบอื่น ๆ เทพยพงษ์ เศษคึมบง (2554 : 19) กล่าวว่า อีเลิร์นนิง หมายถึง การจัดการเรียนการสอนด้วยคอมพิวเตอร์ ผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ร่วมกับระบบบริหารจัดการเรียนการสอน (LMS) โดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในการนำเสนอเนื้อหาสาระในรูปแบบสื่ออิเล็กทรอนิกส์ต่าง ๆ ไปยังผู้เรียน ทำให้การเรียนการสอนเป็นไปได้ทุกที่ ทุกเวลา สมภพ ทองปลิว (2556 : 15) กล่าวว่า อีเลิร์นนิง หมายถึงการเรียนรู้ผ่านทางสื่ออิเล็คทรอนิกส์ ซึ่งใช้การนำเสนอเนื้อหาทางคอมพิวเตอร์ ในรูปของสื่อมัลติมีเดีย ได้แก่ ข้อความ ภาพนิ่ง กราฟฟิก ภาพเคลื่อนไหว เสียง วีดิทัศน์ เป็นต้น ทำให้บทเรียนน่าสนใจ และช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจ โดยผู้เรียนจะเรียนรู้ด้วยตนเอง ตามความสนใจและความพร้อมของแต่ละบุคคล โดยผู้สอนจะนำเสนอข้อมูลความรู้ให้ผู้เรียนได้ผ่านอินเทอร์เน็ต ทำให้ผู้เรียนสามารถ เรียนได้ทุกเวลาและทุกสถานที่ โดยมีระบบปฏิสัมพันธ์ (สนทนา โต้ตอบ ส่งข่าวสาร) ระหว่างกัน  และผู้เรียนสามารถตรวจสอบผลการเรียนรู้ของตนเองได้ สุจิตา  นุ่มสุวรรณ (2558 : 21) กล่าวว่า อีเลิร์นนิง หมายถึง สื่อการเรียนการสอนทางคอมพิวเตอร์ที่ได้รับการออกแบบและพัฒนาอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อใช้ในการนำเสนอเนื้อหาความรู้ในลักษณะของสื่อประสม (Multimedia) มีการเน้นความเป็น Non-Linear มีการออกแบบกิจกรรมซึ่งผู้เรียนสามารถโต้ตอบกับบทเรียน (Interaction) รวมทั้งมีแบบฝึกหัดและแบบทดสอบให้ผู้เรียนสามารถตรวจสอบความเข้าใจได้ โดยเนื้อหาของอีเลิร์นนิง คอร์สแวร์ จะมีการแบ่งไว้เป็นหน่วย ๆ (Module) เมื่อศึกษาด้วยตนเองแล้ว ผู้เรียนมีหน้าที่ในการอภิปรายแลกเปลี่ยนความคิดเห็น รวมทั้งการสอบถามปัญหาต่าง ๆ กับเพื่อน ๆ ร่วมชั้นทางระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ หลังจากนั้นผู้สอนอาจจะนัดหมายผู้เรียนมาพบ ในชั้นเรียนหรือในลักษณะออนไลน์ก็ได้ แต่ไม่ใช่เพื่อการสอนเสริมแบบการเรียนการสอนทางไกลในลักษณะเดิม หากผู้สอนสามารถใช้เวลานั้นในการเน้นย้ำประเด็นสำคัญ ๆ ที่ผู้สอนทราบว่าผู้เรียนมักจะเกิดปัญหาที่ผู้เรียนพบจากการศึกษาด้วยตนเองแล้วก่อนที่จะมาเข้าชั้นเรียนนั้นเอง

WBSC ก็เป็นระบบอีเลิร์นนิงเช่นกัน กล่าวคือเป็นระบบการเรียนรู้จากการทำงานแบบผสมผสาน และการเสริมศักยภาพด้วยเทคโนโลยี (WBSC: Work Based Blended learning and technological Scaffolding – Learning Management System) เอื้ออารี จันทร และคณะ (2557) กล่าวว่า WBSC เป็นระบบบริหารจัดการการเรียนรู้ผ่านเว็บที่ผสมผสานกิจกรรมการเรียนรู้แบบออนไลน์กับกิจกรรมการเรียนรู้จากการทำงาน ด้วยการจัดเตรียมเนื้อหา กิจกรรม การสื่อสาร และการจัดเก็บผลงานที่เกิดจากการฝึกฝน ทักษะปฏิบัติ ซึ่งในงานวิจัยนี้จะจัดการเรียนการสอนแบบอีเลิร์นนิง เรื่อง นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา สำหรับนักศึกษาหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย ชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยสวนดุสิต วิทยาเขตสุพรรณบุรี

 ในการพัฒนาอีเลิร์นนิงนั้น การจะดูว่าการพัฒนาบทเรียนอีเลิร์นนิงนั้นดีหรือไม่อย่างไร ก็คือการหาประสิทธิภาพอีเลิร์นนิง เป็นการตรวจสอบสอบคุณภาพของอีเลิร์นนิงว่าเป็นไปตามวัตถุประสงค์ และตรงตามความต้องการของการใช้ ในการหาประสิทธิภาพของชุดบทเรียนมีผู้ให้ความหมาย ประหยัด ทีทา (2555 : 23) กล่าวว่า การหาประสิทธิภาพของชุดบทเรียนเป็นกระบวน การตรวจสอบและพิจารณาคุณค่าของชุดบทเรียนอย่างมีระบบก่อนนำไปใช้ในการเรียนการสอนให้มีประสิทธิภาพต่อไป ซึ่งการประเมินนี้ไม่ใช่ประเมินผู้เรียนแต่เป็นการประเมินชุดบทเรียน

ส่วนการหาความก้าวหน้าในการเรียนนั้นก็มีการหาค่า ดัชนีประสิทธิผล แสดงถึงความสำเร็จ หรือล้มเหลวในการเรียน  เกริก ท่วมกลาง และจินตนา ท่วมกลาง (2555 : 15) กล่าวว่า ดัชนีประสิทธิผล (Effectiveness Index) หมายถึง ตัวเลขที่แสดงถึงความก้าวหน้าของผู้เรียน โดยการเทียบคะแนนที่เพิ่มขึ้นจากคะแนนการทดสอบก่อนเรียนกับคะแนนที่ได้จากการทดสอบหลังเรียน และคะแนนเต็มหรือคะแนนสูงสุดกับคะแนนที่ได้จากการทดสอบก่อนเรียน เมื่อมีการประเมินสื่อการสอนที่ผลิตขึ้นมา เรามักจะดูถึงประสิทธิผลทางด้านการสอนและการวัดประเมินผลทางสื่อนั้น ตามปกติแล้วจะเป็นการประเมินความแตกต่างของค่าคะแนนใน 2 ลักษณะ คือ ความแตกต่างของคะแนน การทดสอบก่อนเรียน และคะแนนการทดสอบหลังเรียน หรือเป็นการทดสอบความแตกต่างเกี่ยวกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมในทางปฏิบัติ

ในการสร้างนวัตกกรรม การยอมรับของผู้ใช้นวัตกรรมก็มีส่วนสำคัญ การสอนในรูปแบบอีเลิร์นนิงเป็นการสอนแบบใหม่ซึ่งบางครั้งไม่มีการเผชิญหน้าระหว่างผู้เรียนและผู้สอน การได้ทราบความเห็นของผู้เรียนจึงเป็นสิ่งสำคัญ ความพึงพอใจ ประหยัด ทีทา (2555 : 39) กล่าวว่า ความพึงพอใจเป็นเครื่องบ่งชี้หนึ่งของพฤติกรรมของนักศึกษา ที่เป็นแนวทางในการจัดการเรียนการสอน เพื่อให้นักศึกษาบรรลุตามจุดมุ่งหมายของหลักสูตร พนิดา อาวุธ และคณะ (2554 : 22) กล่าวว่า ความพึงพอใจเป็นความรู้สึกของบุคคล เมื่อได้รับการตอบสนองตามความต้องการ ความสนใจ ชอบใจ ทั้งทางด้าน ร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคม และความเชื่อของบุคคล มีผลให้บุคคลแสดงพฤติกรรมออกมาทางบวกต่อสิ่งนั้น คือ มีความคิดที่ดี มีอารมณ์ และความรู้สึกที่ดี และทำทุกอย่างได้ดี เกียรติพงษ์ มูลโพธิ์ (2555 : 5) กล่าวว่า ความพึงพอใจเป็นความรู้สึกของบุคคลที่มีต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ความพึงพอใจจะเกิดขึ้นเมื่อได้รับในสิ่งที่บรรลุจุดมุ่งหมาย ในระดับหนึ่ง และจะลดลงเมื่อจุดมุ่งหมายนั้นไม่ได้รับการตอบสนอง สรุปได้ว่า ความพึงพอใจ เป็นความรู้สึกของบุคคล เมื่อได้รับการตอบสนองความต้องการตามที่คาดหวัง ก็จะพึงพอใจ ถ้าได้รับเกินความคาดหวังก็จะประทับใจ ถ้าไม่ได้รับตามความคาดหวังก็จะผิดหวัง

อีกประการหนึ่งก็คือ การใช้นวัตกรรมใหม่ในการเรียนการสอนนั้น อีเลิร์นนิงนั้นสามารถทำให้ผู้เรียนจดจำความรู้ได้คงทนและยาวนานแค่ไหน ความคงทนในการเรียน เป็นสิ่งสำคัญสำหรับคนเราอย่างยิ่งโดยเฉพาะต่อการเรียนรู้และการดำรงชีวิต ผู้ที่สามารถเก็บรักษาประสบการณ์ หรือผลของการเรียนรู้ไว้ในปริมาณที่มากกว่าเมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่ง จัดว่ามีความจำที่ดีกว่า ในการเรียนรู้นั้น ผู้เรียนย่อมปรารถนาที่จะมีความจำที่ดีกว่าและนานกว่า หรือกล่าวได้ว่ามีความคงทนในการเรียน รักษ์สิริ แพงป้อง (2554 : 50) กล่าวว่า ความคงทนในการเรียนมีความจำเป็นและสำคัญมากในการเรียนรู้เนื้อหาในระดับสูงที่มีความต่อเนื่องกันไปตามลำดับ และจดจำสิ่งต่าง ๆ ได้ และสามารถนำไปใช้แก้ปัญหาในชีวิตประจำวันที่พบอยู่เสมอได้เป็นอย่างดี ประหยัด ทีทา (2555 : 35)  กล่าวว่า ความสามารถของผู้เรียนในการระลึกถึงความรู้ หรือประสบการณ์ที่เคยได้เรียนรู้มาหลังจากทิ้งไว้ช่วงระยะเวลาหนึ่ง สิ่งที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อความคงทนในการเรียนรู้คือการจำ  ดังนั้นการศึกษาความคงทนในการเรียนรู้จำเป็นที่จะต้องศึกษาความรู้เกี่ยวกับการจำเพื่อให้เกิดความเข้าใจเกี่ยวกับความคงทนในการเรียนรู้อย่างแท้จริง สมภพ ทองปลิว (2556 : 51) กล่าวว่า ความสามารถสะสมประสบการณ์ต่าง ๆ ที่ได้รับจากการเรียนรู้ทั้งทางตรงและทางอ้อม และสามารถระลึกได้ต่อประสบการณ์ที่รับรู้มาแล้วสามารถให้รู้ได้ว่าเรียนรู้สิ่งใดมาบ้าง หลังจากได้ทิ้งเวลาไว้ชั่วระยะหนึ่ง สรุปได้ว่า ความคงทนในการเรียน เป็นผลจากการได้รับการกระตุ้น ได้รับประสบการณ์หรือการตอบสนอง ทำให้บุคคลสามารถจดจำ หรือย้อนระลึกถึงความรู้ที่ได้เรียนรู้มาก่อนแล้ว  ถ่ายทอดสิ่งที่เคยรับรู้ และเก็บเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่ได้ประสบมาแล้วออกมาได้อย่างถูกต้อง หลังจากที่ได้ทิ้งระยะไว้ระยะหนึ่ง

 

บทสรุป

การเรียนการสอนแบบผสมผสานบนเว็บ ด้วยระบบอีเลิร์นนิง (WBSC-LMS) ของมหาวิทยาลัยสวนดุสิต เป็นบทเรียนบทเว็บที่เป็นการจัดการศึกษาในรูปแบบ Web Knowledge Based Online ที่นำเสนอบทเรียนในลักษณะสื่อหลายมิติ (Hypermedia) ที่มีทั้งข้อความภาพนิ่งภาพเคลื่อนไหว และเสียงผนวกกับคุณสมบัติของเครือข่ายเวิลด์ไวด์เว็บ ในมิติที่ไม่มีขอบเขต และไม่จำกัดด้วยระยะทางและเวลาที่แตกต่างกันของผู้เรียน (Learning without Boundary) โดยผู้เรียนสามารถเข้าศึกษาเนื้อหาในบทเรียน ควบคุมการเรียนด้วยตนเอง ติดต่อสื่อสารกับผู้เรียนด้วยกัน กับครูผู้สอนหรือ ผู้เชี่ยวชาญรวมทั้งฐานข้อมูลความรู้ผ่านเครื่องมือบนเครือข่ายอินเทอเน็ตที่หลากหลายรูปแบบ ผู้สอนสามารถอัพเดตเนื้อหาหลักสูตรที่ทันสมัยแก่ผู้เรียนได้ตลอดเวลาเนื่องจากข้อมูลบนเว็บมีลักษณะเป็นพลวัตร (Dynamic) การใช้คุณสมบัติของสื่อหลายมิติ (Hypermedia) ซึ่งในการเรียนการสอนบนเว็บนั้นเป็นการสนับสนุนศักยภาพการเรียนตามความสามารถของผู้เรียนที่เรียกว่า การเรียนการสอนแบบเอกตภาพจากคุณประโยชน์ของเทคโนโลยี และสภาพปัญหาที่กล่าวมาข้างต้น ผู้วิจัยจึงจะพัฒนา บทเรียน E-Learning เพื่อพัฒนาการจัดการเรียนการสอน เรื่อง นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา สำหรับนักศึกษาหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย ชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ศูนย์สุพรรณบุรี โดยการใช้ระบบ WBSC โดยมีการหาประสิทธิภาพของบทเรียน หาค่าดัชนีประสิทธิผล หาความพึงพอใจของผู้เรียน รวมถึงความคงทนในการเรียนรู้ เพื่อที่จะใช้บทเรียนอีเลิร์นนิงจะช่วยในการประหยัดงบประมาณ และแก้ปัญหาข้อจำกัดในการเรียนของนักศึกษา เพราะสามารถเรียนได้ทุกที่ทุกเวลา แลกเปลี่ยนความคิดเห็น และซักถามระหว่าง ครูกับผู้เรียน ผู้เรียนกับผู้เรียน ได้ตลอดเวลา

 

เอกสารอ้างอิง

กริก ท่วมกลางและจินตนา ท่วมกลาง. (2555). การพัฒนาสื่อ/นวัตกรรมทางการศึกษาเพื่อเลื่อนวิทยฐานะ. กรุงเทพฯ: เยลโล่การพิมพ์.

เกียรติพงษ์ มูลโพธิ์. (2555). ความพึงพอใจของผู้เช่าพื้นที่ต่อส่วนประสมการตลาดบริการของศูนย์การค้า เซ็นทรัลพลาซา เชียงใหม่แอร์พอร์ต. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

เทพยพงษ์ เศษคึมบง. (2554). ผลการเรียนด้วยอีเลิร์นนิงแบบเรียนรู้ร่วมกันผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่มีต่อความสามารถทางการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของนักเรียนระดับปริญญาตรี สาขาครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์. วิทยานิพนธ์ศึกษาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา ภาควิชาเทคโนโลยีการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ประหยัด ทีทา. (2555). การพัฒนาบทเรียนอีเลิร์นนิงแบบผสมผสานวิชาพฤติกรรมการสอนคอมพิวเตอร์ สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษาและการสื่อสาร บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.

พนิดา อาวุธ และคณะ. (2554). ความพึงพอใจตามการรับรู้ของผู้บังคับบัญชา ผู้ร่วมงานและผู้ผ่านการอบรมต่อสมรรถนะการปฏิบัติงานของพยาบาลเวชปฏิบัติ(การรักษาโรคเบื้องต้น) รุ่นที่ 15 ของวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุราษฎร์ธานี.  สุราษฎร์ธานี: วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุราษฎร์ธานี.

รักษ์สิริ แพงป้อง. (2554). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคงทนในการเรียนรู้ เรื่อง สิ่งมีชีวิต กับกระบวนการดำรงชีวิต ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่มีความบกพร่อง ทางการได้ยินระดับ หูหนวก จากการสอนแบบ POSSE ร่วมกับสื่อวีดิทัศน์. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สมภพ ทองปลิว. (2556). การพัฒนารูปแบบสภาพแวดล้อมการเรียนรู้แบบอีเลิรน์นิงบนเครือข่ายทางสังคม เรื่อง การอินทิเกรต วิชาคณิตศาสตร์สําหรับนักศึกษาปริญญาตรี. วิทยานิพนธ์ครุศาตร์รดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษาและสื่อสาร บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.

สุจิตรา นุ่มสุวรรณ. (2558). การพัฒนารูปแบบการจัดสภาพแวดล้อมทางการเรียนแบบอีเลิร์นนิงด้วยกูกิ้ลเอิร์ธ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษาและสื่อสาร บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.

เอื้ออารี จันทร และคณะ. (2557). คู่มือการใช้ระบบ WBSC-LMS. โครงการความร่วมมือทางวิชาการ ระหว่างกรมการส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น กับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

 

ผู้เขียน

ดร.ฉัตรชัย บุษบงค์

หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต วิทยาเขตสุพรรณบุรี

เลขที่ 57 หมู่ 2 ถ.สุพรรณบุรี-ป่าโมก ต.โคกโคเฒ่า อ.เมือง จ.สุพรรณบุรี 72000

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.">chatchaikai@hotmail.com